2025 was een jaar waarin de duisternis op veel vlakken voortduurde. Oorlogen sluimeren voort en de leiders die door het volk worden gekozen boezemen vooral angst in en geen vertrouwen. Haat en verdeeldheid woekeren voort terwijl de macht van technologie en de pijlsnelle ontwikkeling van artificial intelligence ook vooral onzekerheid biedt. Muziek kan als medicijn dienen, of dat nou de Mirtazapine is van Hayley Williams, de waarschuwing van Sef of gewoon het vinden van je eigen stem zoals Chappell Roan, FKA Twigs en Dijon dat voordoen. Of, de ultieme anti-A.I. plaat van het jaar ‘LUX’ van ROSALÍA die ons laat horen dat niets kan opboksen tegen menselijke creativiteit. Dit zijn mijn favoriete 10 songs van het jaar. Enjoy!
Lees verder...2024 – “All the pieces last forever”
2024 is op veel vlakken een raar jaar. Oorlog in Oekraïne, ellende in Gaza, vervelende verkiezingsuitslagen en weinig urgentie voor échte problemen. Gelukkig is er muziek. We vergeten af en toe de ellende dankzij de speelse rebelsheid van Charli XCX en haar brat summer of de geweldige veelzijdigheid van Fontaines D.C. die in hun eentje rockmuziek naar een nieuwe generatie brengen. Of we maken ons druk om de beef tussen Kendrick Lamar en Drake of we vragen ons af hoe het toch kan dat Roxy Dekker vanuit het niets drie #1-hits in een jaar scoort. Maar al die kleine dingen maken muziek dan ook de leukste bijzaak in het leven. Ik heb zoals altijd gepoogd aan de hand van 10 – voor mij persoonlijk of voor de muziek in het algemeen – belangrijke nummers een beeld te geven van het jaar. Enjoy!
Lees verder...2023 – “I think I’ve been having revelations”
2023 leek zo’n beetje het jaar de popmuziek full circle kwam. Was het niet omdat we qua speelduur van de liedjes weer in 1963 lijken beland (gemiddelde speelduur van #1-hits dit jaar: een dikke 2 minuten), dan was het wel omdat meer dan ooit genres en labels achterhaald lijken en pop dus weer de overkoepelende, gemene deler wordt. Neem effe twee grote radiohits van dit jaar: “Chemical” van Post Malone en “Overcome” van Nothing But Thieves. Inwisselbaar, niet? Terwijl de ene nog altijd te boek staat als rapper en de ander als rockband klonen beiden The Weeknd om popsucces te hebben. Dat hiphoppers en rockers een mainstream uitstapje maken is iets van alle tijden, maar ook de nieuwe generatie muziekconsumenten lijken zich veel minder aan te trekken van genres en subculturen. Het is allemaal veel meer fluïde dan vroeger – en ik vind dat als muziekomnivoor ontzettend leuk. Festivals sluiten daar ook op aan: op Lowlands kun je tegelijkertijd hiphop, indie, punk en techno zien – hoe vet is dat. We’ve come a long way, baby. Mijn overzicht van 2023 in liedjes. Enjoy!
Lees verder...2022 – “J’en suis peu fier”
2022 was het jaar dat de wereld weer openging. Na twee jaar corona mochten we eindelijk weer! En met zoveel hoop begonnen we helemaal niet, want in het begin van het jaar zat alles nog op slot. Maar in het voorjaar wordt alles versoepeld en gaat er een knallend festivalseizoen van start. Dat sijpelt door in de favoriete songs van dit jaar – of het nou de weidse rock van Paolo Nutini is, de veelzijdige kwetsbaarheid van Stromae of de euforische house van Fred Again.. mijn favoriete songs van 2022 zijn vooral songs die je wil beleven. Geniet.
Lees verder...#6: Sterrenstof – over nieuwe woorden, taalblending, onder invloed zijn en niet zo jeugdige rappers
In de extra lange slotaflevering van het eerste seizoen van de podcast Spraakwater staat een gouden ouwe centraal: met ‘Sterrenstof’ analyseren we de ontwikkeling van De Jeugd van Tegenwoordig; zijn ze tegenwoordig nog jeugdig? Een aflevering van buitenaardse kwaliteit, van spectaculaire klasse! We praten over taalvernieuwing, nieuwe woorden, over de geloofwaardigheid van rappers, over het blenden van het Engels met het Nederlands, en we associëren vrij en onder invloed: waarom houdt iedereen van De Jeugd? Is Vjeze Fur de enige die gebruikt? Wat maakt dit nummer zo tijdloos? Wat kunnen we nog verwachten van De Jeugd? En wat kunnen we verwachten van de Spraakwater-gastheer en gastvrouw in en na de zomer?
Lees verder...#5: Blauwe dag – over bekende beeldspraak, een AABA-refrein en tautologieën
In deze extra lange lustrumaflevering (nummer 5!) bespreken we ‘Blauwe Dag’ van Suzan en Freek. Het blijkt in de beeldspraak de blauwdruk voor het Nederlandstalig platina-nummer: zingen over het weer, over dansen tot de morgen komt en natuurlijk over fietsen… Waar hebben we dat eerder gehoord? En ja, toch gaat het weer over ABBA (of AABA?). En speciaal in deze aflevering, een zingende Steve! Hoe zit het ook alweer met dubbelop-fouten? Een heel beknopt lesje Nederlands over pleonasmen en tautologieën. Wat is er aan de hand met het loopje van Suzan? Welke relatietest gebruiken Suzan en Freek? Is (tegen je zin in) fietsen door het onweer je relatie waard? En over mannen die het over hun gevoelens hebben, eindelijk!
Lees verder...#4: Reünie – over creatieve uitdrukkingen, gekunstelde rijmconstructies en omgaan met pesters
In de vierde aflevering van Spraakwater bespreken we ‘Reünie’ van Snelle. We praten over het creatief gebruiken en verdraaien van uitdrukkingen en zetten onze vraagtekens bij een gedateerd gezegde. Verder aandacht voor hoe moeilijk het is om te rijmen op drie open lettergrepen zonder dat het gekunsteld klinkt – Liselot doet zelfs even een poging. We proberen we achter het verhaal van Snelle te komen en de manier waarop hij wraak neemt op zijn pesters. Hoe doe je dat eigenlijk, omgaan met pesters of haters? Wat heeft Snelle gemeen met Rico Verhoeven – en Boef met Badr Hari? En wat gaan we doen bij 1000 Instagram-volgers?
Lees verder...#3: Hoe het danst – over anglicismen, passief-agressieve lichaamstaal en het duet als stijlmiddel
Het onderwerp van de derde aflevering van Spraakwater is ‘Hoe het danst’. Liselot en Steve bespreken uitgebreid de tekst van deze megahit. Waarom blijft Marco in de deuropening staan? Wat danst er precies? Waarom ging het mis tussen Marco en Davina – was het de passief-agressieve lichaamstaal of het niet durven thuiskomen? Over verbasterde anglicismen, het inzetten van het duet als stijlmiddel voor een perspectiefwisseling en de John Ewbank-brug als gemiste kans voor een passende conclusie.
Lees verder...#2: Het is al laat toch – over innerlijke dialogen, first dates en spreken in dezelfde taal
In de tweede aflevering van Spraakwater bespreken Liselot en Steve ‘Het is al laat toch’ van Racoon. Terwijl ze worden meegesleept in de innerlijke dialogen van zanger Bart van der Weide, wordt gepoogd de tijdslijn van de relatie die wordt bezongen helder te krijgen. Dat werpt toch een aantal vragen op. Wat betekent het dat de tijd kapotgaat? Waarom drink je je biertje niet op tijdens een eerste date? En is dezelfde taal spreken voldoende om bij elkaar te blijven?
Lees verder...#1: Zon – over verwarrende perspectiefwisselingen en persoonlijke belangen bij een benefietsong
In deze eerste aflevering bespreken Steve en Liselot het coronalied ofwel ‘Zon #zingcoronadewerelduit’ van het iniatief ‘Samen Voor Elkaar’ bestaande uit 100 bekende Nederlanders. Na een korte algemene introductie van de podcast gaat het uiteraard over de tekst. We willen graag meelopen met Kenny B, maar waar gaat hij heen? Meent Gordon wat hij zingt? En heeft Brainpower wel naar Ali B. geluisterd? Over verwarrende perspectiefwisselingen, veel te algemene teksten, opvulling van melodie met lege woorden en persoonlijke belangen bij een benefietsong.
Lees verder...